شعر:التماسی برای عذاب

دستان ترک خورده و خشک

آلوده به خاک

نفرین شده بر درد و جفا

و لبی تشنه تر از دشت کویر

و نگاهی پر ز خواهش

قصه ی کارگریست

که تمنا دارد

ساعتی پر ز عذاب

تا که نانی ببرد

بر سر کاسه ی آب کودکانش.

/ 0 نظر / 7 بازدید