شعر:دل بی طاقت

دردِ  دلِ  بی طاقت  خود را  به  که گویم
نورِ رُخت ای ماه در این شب ز چه جویم

این  شرح  و  شکایت  ز فراق  مَهِ رویت
کو  با  خبر  از  دردِ   دلم  تا  کـه بگویم

صبری که  مرا چاره ی هجران  تو گفتند
رفته ست زکف، حال بگو من به چه پویم

مـن را نبـُوَد حاجـت  صافی کـه دل من
شاد ست به دُردی که تو ریزی به سبویم

مجـنون صفـتم لیک  اسیر  در  و دیــوار
کو کــوه و بیـابان که بــدان راه بجـویم


/ 3 نظر / 10 بازدید
پریسا

وسیع باش و تنها و سربه زیر و سخت....(سهراب سپهری)