شعر:آب و مژه

هیچ می دانی
             دلیل قطره ی اشکم
                               که در لحظه ی دیدار
                                      ناگاه به روی مژه ام ،شود پدیدار؟!
اشک می آید
            تا که با مژه ی چشمم
آب و جارو بزنم
               خاک رهت را
تا که خاکی نشود
               کفش زیبا و ظریفت...

/ 2 نظر / 16 بازدید
بارانی- پدرام

درود بر کنعان عزیز هیچ میدانی شعرت را دوست داشتم؟ این آخرین آدرس بنده است هر چند فعلا یکی از دوستان اونجا جای خودم می نویسه. بزودی یه کارهای جدید قرار بکنیم که متعاقبا گندش در میاد [نیشخند] امیدوارم که اونقدر مژه ها ت بلند باشه که برای جاروکشی مناسب باشه درغیر این صورت هم آب و جاروی تو ضایع میشه هم کفش معشوق خاکی و کثیف. بارانی باشید برادر

سپهر ملک

سلام شعر های خوبی داری خیلی خوشم اومد به ما هم سر یزن.....