شعر:بار دیگر شهری که دوست می داشتم (نه...)

نه...

 نمی گذارم تپش باکره ی عشق

                                  این احساس ناب ِکودکی ام

  در 

       حریم مبتذلِ بزرگسالی 

                                       بمیرد

نه 

نمی گذارم

حتی اگر سهم غربتم

                به درازای تمام عمر باشد...

/ 8 نظر / 12 بازدید
سرنا

سلام. بسیار زیبا بود...گاهی بیهوده و به بهای سنگین بزرگ میشویم... سپاس

salam besyar ziba bud manam ye chizayi minevisam age vaghtetuno nemigire baratun befrestam bebinid khube ya na? man on sheretun ke tu majale bud fek konam esmesh payiz bud onam kheyli khub bud

سیمین تیموری

نمی‌خواستم این عشق را فاش کنم نمی‌خواستم اما.. ناگاه به خود آمدم دیدم همه‌ی کلمات راز مرا می‌دانند این است که هر چه می‌نویسم عاشقانه‌ می‌شود

سیمین تیموری

بزرگ میشویم بی آنکه بدانیم کوچکتر از همیشه ایم.. .[گل]

سیمین تیموری

و تمام راز من با شب,نیاز بی پایان من است..و باز تمسخر یک سیاهی ,یک شب که تنها خنده ایست کودکانه بر این دل تنگ که با ستارگان چشمک زن به من ارزانی میکند..و چه کسی میداند ریشخند به یک دل تنگ یعنی چه؟ سیمین تیموری

زهره

بسیار تاثیر گذار بود[گل] دل نشان شد سخنم تاتو قبولش کردی آری آری سخن عشق نشانی دارد

ف. م

میتونین اسم شعرو عوض کنین بذارین : " بار دیگر شهری که دوست میداشتم" نادر ابراهیمی یادش بخیر